Songtoday.com™
ติดต่อโฆษณา © โทร: 081-775-0013 : Songtoday.com
เครื่องมือจัดการกระทู้   Switch to Linear ModeSwitch to Hybrid ModeSwitch to Threaded Mode
รูปส่วนตัว ยัยมู๋อ้วน
Super Moderators


สมัครเมื่อ: 2008-04-30
โพสต์: 369
Level: 17 HP: 7 / 422
MP: 123 / 13857
EXP: 91%

Click the image to open in full size.



บทเรียนสยบความซ่า !


เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงเกิดขึ้นสมัยที่ผมยังเรียนหนังสืออยู่ชั้น ม.ปลาย ถ้าจำไม่ผิดน่าจะ ม.6ได้

ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมก้าวสู่การเป็นวัยรุ่นไฟใหม่ ทำอะไรไม่ทันยั้งคิด ผมกับเพื่อนๆมักชอบทำอะไรแผลงๆอยู่เสมอ

มีอยู่วันนึงผมกับพวกตกลงกันว่าจะไปลองของที่บ้านร้างหลังหนึ่ง ที่อยู่อีกตำบลหนึ่ง พวกเราไปกัน4คน ซึ่งผมโทรหาเพื่อนให้มาที่บ้านผมซึ่งเป็นจุดนัดหมายรวม และให้เพื่อนๆใส่เสื้อสีดำกับขาวมาเท่านั้น ห้ามใส่สีอื่นมาเด็ดขาด เมื่อเพื่อนๆมากันครบ พอตกดึกประมาณ2ทุ่ม พวกเราจึงเริ่มออกเดินทางด้วยรถมอเตอร์ไซค์ของใครของมัน ตรงไปยังบ้านร้างนั้นทันที ระหว่างทางเพื่อนผมคนนึงชื่อต้น มันก็พูดออกมาเสียงดังว่า " แมร่ง ฝนทำท่าจะตกแน่เลยว่ะ " สิ้นเสียงมัน ผมจึงแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ได้ยินเสียงฟ้าร้องเบาๆ มันทำให้หัวใจผมหวั่น อย่าเพิ่งตกเลย ถ้าตกภารกิจครั้งนี้ต้องยกเลิกแน่ อีกใจนึงก็คิดว่าคงเป็นลางสังหรณ์ไม่ดีแน่...

พวกเรามาถึงบ้านร้าง...ผมจอดรถยกดูนาฬิกา ตอนนั้นประมาณ 20:50น.ได้ ผมถามเพื่อนๆว่า "เอาไงวะ พร้อมลุยกันยัง " ทุกคนมีท่าทีลังเลนิดหน่อยแต่สุดท้ายก็ตกลง เมื่อเพื่อนๆพร้อม ภารกิจเสี่ยงตายก็เริ่มขึ้น พวกเราก้าวเท้ามุ่งหน้าเข้าสู่บ้านร้างทันที! พร้อมกับอุปกรณ์ที่เตรียมมาลองของโดยเฉพาะ ก้าวเข้าไปในบ้านได้ไม่กี่ก้าว เอ็มก็บ่นขึ้นว่า "เหม็นอะไรวะ" คำพูดของมันทำให้ผมกับเพื่อนหยุดกึก เพราะทุกคนรวมทั้งผมไม่มีใครได้กลิ่นนั้นเลย ผมเลยพูดปลอบใจตัวเอง "คงมีตัวอะไรตายอยู่แถวนี้มั้ง" ทันใดผมก็ฉุกคิดขึ้นมาทันที ไม่น่าพูดอะไรบ้าๆ อย่างนั้นออกไปเลย.. ผมกับเพื่อนเกาะกลุ่มกันแน่นปึ้กเดินสำรวจภายในบ้านร้างจนทั่ว เดินไปเดินมาจากผมที่เคยเดินอยู่คนแรก ก็ถูกเพื่อนๆแซงจนเป็นคนสุดท้าย ทันใดผมก็รู้สึกเหมือนใครมาจับที่ไหล่ ผมหันไปทันทีนึกว่าเป็นเพื่อนจับ แต่กลับพบกับความว่างเปล่า เมื่อข้างหลังผมไม่มีใครอยู่ซักคน!

เรามาหยุดที่ห้องๆหนึ่ง แต่จำไม่ได้ว่าเป็นห้องอะไร เราเลือกห้องนี้เป็นห้องกระทำกรรมวิธี พอได้ตำแหน่งพอดีพวกเราก็ช่วยกันจุดเทียนให้แสงสว่างไว้ตามตำแหน่งต่างๆของห้อง ต้นก็เอาผ้าดิบที่มันเตรียมมามาปูรองนั่ง ส่วนผมก็จัดแจงเอาปากกาที่หมดหมึกแล้วมาแขวนไว้กลางวงสูงจากหัวพวกเราประมาณ60เซนติเมตร เสร็จแล้วพวกเราก็นั่งกันเป็นวงประจำทิศทั้ง4 ผมบอกเพื่อนๆว่า ไม่ต้องทำอะไร นั่งจ้องดูปากกาที่แขวนไว้อย่างเดียว ถ้าปากกาสั่นแสดงว่าวิญญาณได้เข้าไปสิงในปากกา เพื่อนทุกคนก็ตกลง สิ้นเสียงผมทุกคนก็แหงนหน้ามองดูปากกาที่แขวนไว้ ผ่านไป10นาที ปากกาที่แขวนไว้เริ่มสั่นทีละนิดๆจนถึงขนาดแกว่งอย่างแรง ผมสังเกตุเห็นเพื่อนๆเหงื่อตกซึ่งก็รวมผมด้วยเหมือนกัน จนกอล์ฟมันเผลอพูดออกมา" อะไรวะน่ะ? " สิ้นเสียงมันไม่ถึงนาที เทียนทุกเล่มก็ดับวูบลงพร้อมกัน พวกเราเริ่มเอะอะโวยวาย แต่ผมบอกให้อยู่เฉยๆอย่าตกใจ ทำสมาธิให้มั่นเข้าไว้ ทั้งๆที่ตอนนั้นผมก็รู้สึกกลัวอยู่เหมือนกัน พวกเราจึงฝืนนั่งหลับตาทำสมาธิต่อไป สักพักก็มีลมพัดมาวูบหนึ่งเย็นจับเข้าไปถึงกระดูกทำให้ผมถึงกับขนลุกแต่ก็ฝืนทำสมาธิต่อไป สักพักก็มีเสียงดังโครม ทำให้ทั่วทั้งบ้านสั่นจนผมรู้สึกได้ และแล้วผมก็เผลอลืมตาขึ้นมา เหลือบไปเห็นบางอย่างลอยอยู่นอกหน้าต่างคล้ายเงาคนตะคุ่มๆ เงานั้นเลื่อนลงมาจากข้างบนจนพ้นหน้าต่างแล้วหายไป ต่อหน้าต่อตาผม! ผมกลัวจนปากสั่นฝืนความกลัวพูดกับเพื่อนว่า "เฮ้ย ไม่ไหวแล้วเลิกเถอะ" ผมมองหน้าเพื่อนๆผ่านแสงสลัวๆที่ส่องผ่านเข้ามาจากหน้าต่าง เพราะเป็นคืนเดือนเพ็ญ เพื่อนทุกคนก็เห็นด้วย ผมนับ1 2 3 แล้วก็ลุกพร้อมๆกันกำหนดสมาธิ รีบออกจากบ้านนั้นโดยเร็ว ผมวิ่งออกมาเป็นคนสุดท้าย กำลังจะวิ่งไปหารถที่จอดไว้ เพื่อน2คนที่ไปถึงรถก่อนก็ตะโกนบอกคนที่เหลือว่ารถไม่ติด ผมเลยลองสตาร์ทรถตัวเองดูก็ไม่ติดเช่นกัน ผมได้ยินเสียงหมาหอนอยุ่แผ่วๆ พวกเราลองดูหลายครั้งก็ไม่ได้ผล" เฮ้ยเป็น...อะไรวะ" เพื่อนคนนึงพูด ผมเลยอธิฐานต่อดวงวิญญาณที่สถิตอยู่ในบ้านหลังนั้น ขอขมาต่อสิ่งที่ผมกับเพื่อนได้ล่วงเกิน ไม่นานรถของพวกเราก็ติดพร้อมกัน เมื่อรถติดพวกเราก็เผ่นออกจากที่นั้นในทันที..

ผมยอมรับว่าก่อนไปไม่ได้สำรวจข้อมูลบ้านหลังนั้นเลยว่า มีประวัติความเป็นมาอย่างไร เพื่อนๆผมก็คงไม่รู้เช่นกัน พวกเรารู้แต่ว่าเป็นบ้านร้าง ต่อมาภายหลังก็มีคนเล่าให้ฟังว่า บ้านหลังนั้นร้างมาเกือบ14ปี มีอยู่คืนนึง โจรบุกเข้ามาชิงทรัพย์ เจ้าของบ้านเป็นผู้ชายชื่อนัท อายุประมาณ20ปี ถูกโจรฆ่าตายและกวาดทรัพย์สินมีค่าไป 2วันต่อมามีคนมาเยี่ยม เขาเรียกชื่อเจ้าของบ้านคนนั้นหลายครั้ง แต่ก็ไม่มีเสียงขานรับกลับมา คนนั้นเลยเดินขึ้นไปบนบ้าน ก็เห็นหนุ่มเจ้าของบ้านกลายเป็นศพยืนพิงตู้มีเหล็กแหลมขนาดใหญ่ทิ่มทะลุหัวไหล่และเสียบเลยจนติดกับตู้... เขาเล่าต่อไปว่าถ้าหากเดินผ่านบ้านนั้นในตอนกลางคืน จะได้ยินเสียงครืดๆ คล้ายใครลากเหล็กดังเป็นระยะๆ บางทีก็จะเห็นเงาคนที่หน้าต่าง บางคนโชคดีก็จะเห็นเงาคนนั่งอยู่บนหลังคาบ้านเลยก็มี!

เมื่อผมรู้ว่าอะไรเป็นอะไร ก็คิดว่าต่อไปนี้จะไม่มาที่บ้านหลังนั้นเป็นอันขาด แม้เพียงผ่าน..




ตอบพร้อมอ้างข้อความ
Bookmarks
Tags
ลองของ
ขณะนี้มีผู้ใช้งานกำลังดูกระทู้นี้อยู่ : 1 คน ( เป็นสมาชิก 0 คน และ บุคคลทั่วไป 1 คน )
 
เครื่องมือจัดการกระทู้ ตัวเลือกการแสดงผล
Linear Mode Linear Mode
กฎการโพสต์ข้อความ
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is เปิด
Smilies สถานะ เปิด
[IMG] สถานะ เปิด
HTML สถานะ เปิด
Trackbacks are ปิด
Pingbacks are ปิด
Refbacks are ปิด
กระโดดไป:

เวลาทั้งหมดอยู่ในเขตเวลา GMT +7. และเวลาในขณะนี้คือ 02:14 PM.
ติดต่อเรา - Songtoday.com™ - เอกสารเก่า - ขึ้นบนสุด
Display Pagerank

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30